Kampioenschap in het zicht
De oudste kan niet meer. Dit brengt veel emoties naar boven, vooral ongeduld. Wanneer gaat de reis eindelijk naar de voetbalclub?
Spanning en voorbereiding
Zijn ouders merken vaak op dat hij en zijn jongere broer soms moeilijk met elkaar om kunnen gaan, maar ook niet zonder elkaar kunnen. De zenuwen zijn zo hoog opgelopen dat er onenigheid ontstaat. Snel de auto in; de bruine vlekken op zijn ooit wit-rood-blauwe schoenen zijn vergeten te schoonmaken. Maar de schuldgevoelens zijn snel vergeten, want ze zouden toch weer onder de modder belanden.
Bij de club ziet hij teamgenoten in de pannakooi spelen. Of hij mee wil doen? Zijn reactie blijft uit, maar zijn houding spreekt boekdelen: wedstrijdspanning.
Warming-up en wisselspel
Tijdens de warming-up is hij wat terughoudend, maar eenmaal met de bal lijkt zijn humeur te verbeteren. Hij begint als wissel, wat niet ideaal is, maar zo kan hij in elk geval de laatste drie kwarten meespelen. De vrienden uit de buurt, die speciaal zijn gekomen, vinden het raar dat hij niet speelt.
Na de eerste rustpauze mag hij het veld op. Hij laat een paar goede passes zien en gaat fel het duel in. Jammer genoeg gaat zijn schot net niet in.
Zege en blijdschap
“Ik speelde goed, hè?” vraagt hij na de 3-0 overwinning. Het kampioenschap is binnen, en zijn broer complimentert hem: “Lekker gedaan. Gefeliciteerd.” Een brede lach verschijnt op zijn gezicht.
“Naast mijn bed natuurlijk,” zegt hij als gevraagd wordt waar zijn prijs komt te staan, terwijl hij het goudzilveren doek voorzichtig neerzet. Dan vraagt hij: “Mag ik nu een tosti?”