De Rechtbank Rotterdam heeft recentelijk bevestigd dat turboliquidatie geen gemakkelijke manier is voor bestuurders om zich van schulden te ontdoen. Als bestuurders niet zorgvuldig omgaan met de belangen van schuldeisers, kunnen zij persoonlijk aansprakelijk worden gesteld.
In een rechtszaak in Rotterdam heeft een holding betaling afgedwongen van een vennootschap die haar verplichtingen uit een koopovereenkomst niet nakwam. Gedurende deze juridische procedure, waarin een mogelijke veroordeling op handen was, werden de activiteiten en goodwill van de vennootschap verkocht aan een derde partij. De precieze bestemming van de opbrengst bleef onduidelijk, maar het was duidelijk dat sommige schuldeisers betaald werden en de holding niet.
Ontbinding zonder vereffening
Kort daarna volgde er een turboliquidatie. De vennootschap werd ontbonden zonder vereffening, omdat het bestuur geen baten meer zou zien. Opmerkelijk was dat de holding niet op de hoogte werd gesteld van deze ontbinding. Pas na de veroordeling van de vennootschap tot betaling van meer dan 56.000 euro aan de holding, werd duidelijk dat het verhalen van dit bedrag onmogelijk was geworden. De rechtbank moet nu beslissen of de bestuurders ernstige verwijten te maken zijn. Volgens de rechter hadden zij kunnen weten dat hun acties ertoe zouden leiden dat de vennootschap haar verplichtingen niet kon nakomen. Cruciaal was dat de activa waren verkocht terwijl de vordering van de holding al aanhangig was, waardoor rekening moest worden gehouden met een mogelijke veroordeling. De opbrengst werd echter niet gebruikt om alle schuldeisers naar rato te betalen en er werd selectief betaald. Bovendien bleef onduidelijk hoeveel de verkoop had opgeleverd en waarom bepaalde schuldeisers onbetaald waren gebleven.
Verplichte transparantie
Transparantie is sinds de invoering van de Tijdelijke wet transparantie turboliquidatie verplicht. Bestuurders zijn verplicht om te verduidelijken waarom er geen baten zijn, hoe activa zijn verkocht en hoe de opbrengsten zijn verdeeld. Ook moeten schuldeisers actief op de hoogte worden gehouden. In deze zaak ontbrak het aan deze transparantie. De holding werd niet geïnformeerd over de verkoop van de activiteiten of de turboliquidatie. De rechtbank concludeerde uit de combinatie van selectieve betalingen, gebrek aan openheid en het tijdstip van handelen dat de turboliquidatie was ingezet om te ontsnappen aan de schuldeisers. De bestuurders werden daarom hoofdelijk aansprakelijk gesteld voor de volledige schade, welke is begroot op het volledige bedrag van de vordering. Omdat er geen inzicht werd gegeven in de financiële afwikkeling, moest de onzekerheid over de schade voor de bestuurders worden verrekend. Deze uitspraak bevestigt dat turboliquidatie alleen mogelijk is indien aan de wettelijke eisen wordt voldaan en openheid van zaken wordt gegeven. Wie deze regels negeert, loopt het risico dat de bescherming van de rechtspersoon wegvalt en de rekening persoonlijk moet worden betaald.