Vrouwen nemen voorzorgsmaatregelen voor veiligheid
Quincy (25) deelt haar locatie met vriendinnen voordat ze naar huis gaat, terwijl Merel (26) kiest voor een langere route in plaats van een donkere weg. Voor veel vrouwen zijn dit nu routineuze handelingen, waarmee een avond wordt afgesloten.
Veilig thuis komen
De voorzichtigheid begint voor Quincy al voordat ze huiswaarts gaat. In haar vriendinnengroep is er een vaste regel: ‘Samen uit, samen thuis.’ Voordat ze vertrekt, deelt ze haar locatie en blijft in contact via berichten of telefoongesprekken. “We blijven aan de lijn tot iedereen veilig thuis is,” vertelt Quincy.
Merel, die in de buurt van het station woont, vermijdt donkere plekken als het park Valkenberg en kiest liever een verlichte route via de Boschstraat. “Dat voelt gewoon veiliger,” legt ze uit. Ze probeert ook niet alleen naar huis te lopen en neemt soms zelfs een taxi. “Mijn oma zei altijd: pak maar de taxi, zolang je maar veilig thuis bent.”
Onveilige situaties blijven hangen
Quincy herinnert zich een bepaalde avond toen een man naast haar stopte en haar een lift aanbood. Ondanks haar weigering bleef hij aandringen en reageerde boos. Dit ervoer ze als zeer oncomfortabel. Na het voorval belde ze meteen haar vriendin en bleef aan de lijn tot ze thuis was.
Merel had een soortgelijke ervaring met een groep jongens. Toen haar hart sneller ging kloppen, voelde ze meteen de paniek opkomen. “Uiteindelijk was er niets aan de hand, maar de angst blijft hangen,” zegt ze.
De rol van straatintimidatie
Aydan Selvi, coördinator van een meldpunt voor straatintimidatie, constateert dat veel vrouwen situaties normaliseren. “Die voelen zich vaak niet serieus genomen of denken dat melden geen zin heeft.” Dit leidt tot een groter trauma, wat ze wil bestrijden.
“Ik weet dat het een beetje bij het uitgaansleven hoort, maar fijn vind ik het niet,” aldus Quincy.
Ervaringen van mannen en vrouwen verschillen
Merel vertelt dat haar vriend zich nooit zorgen maakt als hij alleen naar huis gaat, terwijl zij altijd alert is. Het verschil in ervaring laat zien hoe mannen en vrouwen dezelfde omgeving anders beleven. Quincy geeft aan dat zij zich overdag veilig voelt, maar ‘s avonds constant om zich heen kijkt.
Volgens de Veiligheidsmonitor voelt 48 procent van de vrouwen zich weleens onveilig, tegenover 26 procent van de mannen. Dit illustreert de constante alertheid die vrouwen ervaren.
Onvoldoende meldingen van straatintimidatie
Uit een enquête onder jongeren in Breda bleek dat bijna alle vrouwelijke respondenten hun gedrag aanpassen als ze ‘s avonds buiten zijn. Bijna niemand heeft ooit een melding gemaakt van straatintimidatie. Sinds de oprichting van het meldpunt zijn er bijna 850 meldingen binnengekomen, maar dit aantal weerspiegelt niet de totale ervaringen van vrouwen.
Beperkte bewegingsvrijheid door angst
De dood van een jonge vrouw heeft geleid tot een toename van meldingen van straatintimidatie. Onderzoek toont aan dat 83 procent van de Nederlandse vrouwen tussen de 16 en 27 jaar te maken heeft gehad met ongewenst gedrag, wat hun bewegingsvrijheid beïnvloedt.
Aangepast gedrag als normaal
Locatie delen en eerder naar huis gaan zijn vanzelfsprekend geworden voor veel vrouwen. Quincy geeft aan dat ze haar ouders niet veel vertelt over haar ervaringen, omdat ze niet willen dat ze zich zorgen maken. Ze beseft dat uitgaan betekent dat je altijd voorbereid moet zijn op mogelijke gevaren.
Waarom deze situatie niet acceptabel is
Merel merkt op dat ze zich meer bewust is van risico’s dan eerder. “Een paar jaar geleden fietste ik gewoon alleen naar huis. Nu doe ik dat niet meer. Het voelt triest dat dit nodig is.” Selvi benadrukt het belang van open gesprekken om het probleem van straatintimidatie te blijven aankaarten.
Een veilige thuiskomst
Quincy en Merel komen beide veilig thuis, maar de zorg blijft. “Ik hoop ooit gewoon zonder nadenken naar huis te kunnen lopen,” zegt Quincy. Merel voegt toe: “Het is erg dat zoveel vrouwen hun levensstijl moeten aanpassen om zich veiliger te voelen. Dat zou niet zo moeten zijn.”